Waarom vriendschappen onder witte mannen aanzienlijk 'oppervlakkiger' zijn: onderzoeker

Jarenlang hebben onderzoekers beweerd dat de vriendschappen van mannen oppervlakkiger zijn en minder emotionele steun bieden dan die van vrouwen, een patroon dat de "gendervriendschapskloof" wordt genoemd. Maar nieuw onderzoek van PsyPost suggereert dat dit meer een probleem is bij blanke mannen dan bij andere rassen.

Een studie gepubliceerd in Sex Roles stelt dat de gendervriendschapskloof meer een kwestie lijkt te zijn binnen hetzelfde ras, vergelijkbaar met de groeiende date- en huwelijkskloof in het door MAGA-geplaagde Amerika van president Donald Trump.

Onderzoeker Emily C. Fox benaderde de aanname van gendervriendschapskloven tussen rassen met een intersectionele benadering, waarbij ze onderzocht of gender en etnoraciale identiteit een universeel fenomeen is dat zich concentreert binnen specifieke groepen.

Met behulp van gegevens uit de National Longitudinal Survey of Youth 1997-cohort, een grote, nationaal representatieve Amerikaanse steekproef die in de loop van de tijd werd gevolgd, richtte Fox zich op respondenten die in 2002 tussen de 18 en 21 jaar oud waren en een beste vriend hadden geïdentificeerd die geen ouder, romantische partner of medeouder was. De uiteindelijke steekproef omvatte 1.765 deelnemers uit Zwarte, Latino/a- en blanke etnoraciale groepen.

Naast het vragen aan deelnemers om aan hun beste vriend te denken en te rapporteren hoe dicht ze zich bij die persoon voelden op een schaal van 0 tot 10, verstrekten respondenten ook demografische informatie zoals gender en etnoraciale identiteit en sociaaleconomische achtergrond.

Vrouwen rapporteerden zich dichter bij hun beste vriend te voelen dan mannen, en die nabijheid varieerde ook per etnoraciale groep, maar een nadere blik onthulde dat de verschillen niet uniform waren.

"Zwarte mannen en Zwarte vrouwen rapporteerden vergelijkbare niveaus van nabijheid, terwijl Latino-mannen een iets lagere nabijheid rapporteerden dan Latina-vrouwen," meldt PsyPost. "De grootste kloof verscheen onder blanke deelnemers, waarbij blanke mannen merkbaar minder nabijheid rapporteerden dan blanke vrouwen."

Volgens berichtgeving drijft de "Nieuw-Rechts misogynie" die de moderne MAGA-beweging is gaan definiëren, vrouwen weg uit de politieke enclave. Ondertussen ontdekken documentairemakers en onderzoekers dat veel van de grootste architecten achter de MAGA-mannenbeweging niet alleen vervreemd zijn van het andere geslacht, maar ook van hun eigen vaders — een breuk die hen tot ver in de volwassenheid lijkt te beïnvloeden.