NZD/USD przedłuża passę spadkową piąty kolejny dzień, notując około 0,5730 podczas sesji azjatyckiej w poniedziałek. Para traci na wartości, ponieważ awersja do ryzyka nasila się w obliczu obaw przed potencjalną inwazją lądową Stanów Zjednoczonych (USA) w Iranie.
Raport Wall Street Journal (WSJ) z zeszłego tygodnia wskazał, że Pentagon USA rozważa wysłanie 10 000 dodatkowych żołnierzy do Iranu. W odpowiedzi Ebrahim Zolfaqari wydał ostre ostrzeżenie w irańskiej telewizji państwowej, stwierdzając, że „żołnierze amerykańscy będą dobrym pożywieniem dla rekinów Zatoki Perskiej".
Na froncie makroekonomicznym oczekuje się, że publikacje danych gospodarczych USA w tym tygodniu, w tym różne wskaźniki związane z rynkiem pracy, zwłaszcza dane o zatrudnieniu poza rolnictwem (NFP), a także indeks menedżerów ds. zakupów ISM (PMI), będą miały wpływ na oczekiwania rynkowe dotyczące perspektyw polityki pieniężnej Rezerwy Federalnej (Fed).
W Nowej Zelandii indeks zaufania konsumentów ANZ–Roy Morgan gwałtownie spadł do 91,3 w marcu z 100,1 w lutym, co oznacza wyraźne odwrócenie trendu w warunkach niepewności wywołanej konfliktem na Bliskim Wschodzie, jak wykazały dane z zeszłego tygodnia.
Dane dotyczące zaufania przedsiębiorstw ANZ i prognozy aktywności mają być również opublikowane we wtorek. Ponadto inwestorzy prawdopodobnie obserwują także marcowe odczyty PMI dla Chin, zarówno oficjalne, jak i prywatne, biorąc pod uwagę rolę tego kraju jako największego partnera handlowego Nowej Zelandii, co potęguje ostrożny nastrój na rynku.
Tymczasem prezes Banku Rezerw Nowej Zelandii (RBNZ) Anna Breman stwierdziła w zeszłym tygodniu, że bank centralny przejrzy tymczasową inflację napędzaną przez ceny energii, ale jest gotowy podnieść stopy procentowe, jeśli utrzymujące się presje cenowe będą zagrażać zakotwiczeniu oczekiwań inflacyjnych. Od początku konfliktu rynki coraz częściej wyceniają możliwość wcześniejszego zacieśnienia polityki w celu przeciwdziałania rosnącym kosztom energii.
Najczęściej zadawane pytania o dolara nowozelandzkiego
Dolar nowozelandzki (NZD), znany również jako Kiwi, jest popularną walutą handlową wśród inwestorów. Jego wartość jest w dużej mierze determinowana przez kondycję gospodarki Nowej Zelandii i politykę banku centralnego tego kraju. Mimo to istnieją pewne unikalne czynniki, które również mogą wpływać na ruch NZD. Wyniki chińskiej gospodarki mają tendencję do wpływania na Kiwi, ponieważ Chiny są największym partnerem handlowym Nowej Zelandii. Złe wiadomości dla chińskiej gospodarki prawdopodobnie oznaczają mniejszy eksport Nowej Zelandii do tego kraju, uderzając w gospodarkę, a tym samym w jej walutę. Innym czynnikiem wpływającym na NZD są ceny produktów mleczarskich, ponieważ przemysł mleczarski jest głównym eksportem Nowej Zelandii. Wysokie ceny produktów mlecznych zwiększają dochody z eksportu, przyczyniając się pozytywnie do gospodarki, a tym samym do NZD.
Bank Rezerw Nowej Zelandii (RBNZ) dąży do osiągnięcia i utrzymania stopy inflacji między 1% a 3% w średnim okresie, ze szczególnym naciskiem na utrzymanie jej w pobliżu punktu środkowego wynoszącego 2%. W tym celu bank ustala odpowiedni poziom stóp procentowych. Gdy inflacja jest zbyt wysoka, RBNZ podnosi stopy procentowe, aby schłodzić gospodarkę, ale posunięcie to spowoduje również wzrost rentowności obligacji, zwiększając atrakcyjność inwestowania w kraju, a tym samym wzmacniając NZD. Przeciwnie, niższe stopy procentowe mają tendencję do osłabiania NZD. Tzw. różnica stóp procentowych, czyli sposób, w jaki stopy w Nowej Zelandii są lub mają być w porównaniu z tymi ustalonymi przez Rezerwę Federalną USA, może również odgrywać kluczową rolę w ruchu pary NZD/USD.
Publikacje danych makroekonomicznych w Nowej Zelandii mają kluczowe znaczenie dla oceny stanu gospodarki i mogą wpływać na wycenę dolara nowozelandzkiego (NZD). Silna gospodarka, oparta na wysokim wzroście gospodarczym, niskim bezrobociu i wysokim zaufaniu, jest korzystna dla NZD. Wysoki wzrost gospodarczy przyciąga inwestycje zagraniczne i może zachęcić Bank Rezerw Nowej Zelandii do podniesienia stóp procentowych, jeśli ta siła gospodarcza idzie w parze z podwyższoną inflacją. I odwrotnie, jeśli dane gospodarcze są słabe, NZD prawdopodobnie straci na wartości.
Dolar nowozelandzki (NZD) ma tendencję do umacniania się w okresach skłonności do ryzyka lub gdy inwestorzy postrzegają, że szersze ryzyko rynkowe jest niskie i są optymistycznie nastawieni do wzrostu. Ma to tendencję do prowadzenia do korzystniejszych perspektyw dla towarów i tzw. „walut towarowych", takich jak Kiwi. I odwrotnie, NZD ma tendencję do osłabiania się w czasach zawirowań rynkowych lub niepewności gospodarczej, ponieważ inwestorzy mają tendencję do sprzedawania aktywów o wyższym ryzyku i ucieczki do bardziej stabilnych bezpiecznych przystani.
Źródło: https://www.fxstreet.com/news/nzd-usd-slips-below-05750-amid-increased-risk-aversion-202603300101
![[OPINIA] Wraz z wyczerpaniem importu z Bliskiego Wschodu, przywróć otwarty dostęp do technologii binawozów](https://www.rappler.com/i.ytimg.com/vi/SDbcBUZM93I/hqdefault.jpg)
