Od początku wojny z Iranem narracja rynkowa była prosta: skok cen ropy, impuls inflacyjny i większa zmienność rynku będą tymczasowe i ucichną po zakończeniu konfliktu, pozwalając bankom centralnym na pobudzenie gospodarki i rynków tanim pieniądzem, jak robiły to konsekwentnie po 2008 roku.
Istnieje jednak przeciwny pogląd, który mówi, że blizny po wojnie z Iranem utrzymają się długo w postaci strukturalnie podwyższonej globalnej podstawy inflacji. Może to wpłynąć na zwroty ze wszystkich klas aktywów, w tym akcji, kryptowalut i obligacji.
Odpowiedź na to tkwi w największym wniosku z wojny z Iranem: rynki energii są kruche, a główne gospodarki są narażone na skoki cen ropy i zakłócenia dostaw energii.
Przez dziesięciolecia kilka krajów, w tym główne gospodarki, polegało na globalnych łańcuchach dostaw energii, rynkach cenowych i przewadze komparatywnej. Ten model działał, ale teraz się rozpadł w wyniku najnowszych zakłóceń w Cieśninie Ormuz, co doprowadziło do masowych niedoborów energii na całym świecie, w tym w głównych gospodarkach, takich jak Indie, Japonia i Korea Południowa. Jeśli konflikt się przedłuży, ostatecznie mogą ucierpieć także kraje takie jak Chiny, które mają znaczne rezerwy, w tym rzekomo niezależne energetycznie USA.
Rezultat: W przyszłości każdy naród prawdopodobnie uczyni niezależność i bezpieczeństwo energetyczne centralnym elementem swojej strategii bezpieczeństwa narodowego.
Według eksperta ds. rynku energii Anasa Alhajji, ten trend wywoła szybką deglobalizację rynków energii, priorytetyzując kontrolę nad kosztami i rodząc trwałą inflację.
„Kiedy to nastawienie się utrwali, globalne rynki energii nigdy nie wrócą do starego modelu otwartego, cenowego, w dużej mierze handlu komercyjnego. Zamiast tego gospodarki kapitalistyczne – historycznie polegające na efektywności rynku, globalnych łańcuchach dostaw i przewadze komparatywnej – będą coraz bardziej naśladować podejście chińskie: silną kontrolę państwa, strategiczne gromadzenie zapasów, integrację pionową, dotacje dla krajowych liderów i priorytetyzację samodzielności/kontroli nad czystą minimalizacją kosztów" – powiedział w wyjaśnieniu na X.
Dodał, że większość krajów nie ma scentralizowanego łańcucha dostaw Chin, bazy przemysłowej i podejmowania decyzji, co może skutkować wolniejszymi innowacjami, rozdrobnieniem rynków i wyższymi kosztami.
„Rezultat: wyższe koszty, wolniejsze innowacje w niektórych obszarach, rozdrobnione rynki i zmniejszona ogólna efektywność gospodarek w stylu zachodnim, a wszystko to w imię 'bezpieczeństwa'. Energia przestaje być tylko kolejnym towarem; staje się bronią geopolityczną i krajową fortecą" – zauważył.
Innymi słowy, wpływ wojny z Iranem wykracza poza krótkoterminową zmienność cen ropy.
Już widać oznaki szeroko zakrojonych skutków, wpływających na wszystko, od nawozów i produkcji żywności po produkcję przemysłową, a może nawet produkcję chipów i przemysł półprzewodników, ponieważ zakłócenia w Cieśninie Ormuz odcinają dostawy helu i siarki, które są kluczowe dla produkcji chipów.
Co więcej, ONZ już ostrzegło przed wyższymi cenami żywności na całym świecie.
Wpływ na aktywa
Wszystko to oznacza, że banki centralne mogą już nie mieć takiej przestrzeni, jaką miały kiedyś, aby szybko otworzyć kurek płynności w celu wsparcia gospodarki i cen aktywów.
W latach 2008-2021 globalny wskaźnik cen konsumpcyjnych (CPI) lub stopa inflacji wynosiła średnio poniżej 3% (krótko wzrastając do 8% w 2022 r., by powrócić do 3% w 2024 r.), zgodnie ze źródłem danych St. Louis Fed. Pozwoliło to bankom centralnym, w tym Fed, BOJ i innym, na prowadzenie ultrałatwej polityki monetarnej, która ustaliła stopy procentowe na poziomie zero lub poniżej zera oraz pompowała płynność poprzez agresywny zakup obligacji lub luzowanie ilościowe, napędzając epokowe wzrosty na wszystkich rynkach. Bitcoin, na przykład, wzrósł z jednocyfrowej ceny denominowanej w dolarach w 2011 r. do 126 000 USD w październiku ubiegłego roku.
Ale z oczekiwaną strukturalnie wyższą podstawą inflacji ten paradygmat się zmienia. Banki centralne nie mogą już zakładać, że zawsze mogą obniżyć stopy, aby napędzić wzrost. Płynność może być bardziej ograniczona, ograniczając zwroty ze wszystkich klas aktywów.
Przesłanie jest jasne: inwestorzy powinni przygotować się na świat, w którym inflacja jest trwała, polityka monetarna jest mniej akomodacyjna, a zmienność rynku jest nową normalnością.
Źródło: https://www.coindesk.com/markets/2026/03/18/the-era-of-cheap-money-is-over-as-the-iran-war-creates-a-permanent-inflation-floor
