35 milionów Nigeryjczyków żyje z niepełnosprawnościami. Ten startup buduje dla nich internet.

Toyosi Badejo-Okusanya była w dzieciństwie określana jako uparta. Dorośli karali ją za ignorowanie instrukcji, zakładając, że jest nieuprzejma, podczas gdy w rzeczywistości nie mogła słyszeć. 

Dorastając w Nigerii, Badejo-Okusanya szybko zdała sobie sprawę, że niepełnosprawność była często postrzegana przez pryzmat modlitwy, milczenia lub litości. Niepełnosprawność istniała, ale była traktowana jako coś, co należy zarządzać prywatnie, a nie publicznie dostosowywać. 

W 2017 roku przeniosła się do Wielkiej Brytanii, gdzie spotkała się z innym systemem: Narodowa Służba Zdrowia (NHS) zapewniała aparaty słuchowe jako standardową opiekę, a uniwersytety traktowały dostępność jako konieczność, a nie niedogodność.

„Nigeria pokazała mi, jak kultura i stygmatyzacja mogą zmniejszyć poczucie możliwości danej osoby" – powiedziała. „Wielka Brytania pokazała mi, co się dzieje, gdy systemy tworzą przestrzeń, abyś mogła w pełni istnieć i ludzie są naprawdę rozliczani".

Z tego kontrastu między percepcją kulturową a wsparciem strukturalnym powstał Adaptive Atelier, firma technologiczna zajmująca się dostępnością, którą założyła w 2023 roku. 

Startup ma na celu przedefiniowanie sposobu, w jaki doświadczenia cyfrowe są projektowane dla osób z niepełnosprawnościami w całej Afryce, gdzie znaczna większość nie ma dostępu do narzędzi wspomagających. 

Firma współpracuje z markami z branży kosmetycznej, modowej i lifestyle, aby wbudować dostępność bezpośrednio w strony internetowe i produkty cyfrowe. Wiele firm nie wie, jak uczynić swoje strony internetowe dostępnymi dla 35 milionów Nigeryjczyków z niepełnosprawnościami. 

W Afryce martwe punkty są jeszcze bardziej wyraźne, ponieważ większość produktów jest budowana w podejściu mobile-first i speed-first. Dostępność rzadko pojawia się we wczesnych planach produktowych, a kiedy w końcu się pojawia, skupienie bywa wąskie i skoncentrowane na niszy lub dwóch. 

Użytkownicy z wadami wzroku często otrzymują tekst alternatywny dla obrazów, a osoby głuche napisy do filmów. Jednak użytkownicy neuroróżnorodni i osoby z niepełnosprawnością poznawczą są często najbardziej pomijani, ponieważ zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD), dysleksja, autyzm i epilepsja pozostają w dużej mierze niewidoczne w rozmowach o projektowaniu produktów. Adaptive Atelier został stworzony, aby zaradzić temu pominięciu i zakwestionować przekonanie, że dostępność to nisza.

Ekosystem adaptacyjny

Adaptive Atelier działa poprzez dwa główne produkty, które odnoszą się do różnych części ekosystemu dostępności, w tym doświadczenia użytkownika i systemowego egzekwowania.

AdaptiveWiz to warstwa integracyjna oparta na API, która umożliwia użytkownikom personalizację ich doświadczenia cyfrowego w czasie rzeczywistym. Zamiast zakładać, że jeden interfejs działa dla wszystkich, umożliwia osobom z ubytkiem słuchu, epilepsją, ADHD, słabym wzrokiem lub innymi potrzebami dostępu dostosowanie sposobu, w jaki doświadczają strony internetowej. 

Firmy integrują AdaptiveWiz za pomocą lekkiego skryptu lub API w swoim stosie frontend. Po zainstalowaniu użytkownicy mogą aktywować profile, które dostosowują kontrast wizualny, redukcję ruchu, uproszczenie układu, podkreślenie treści i inne preferencje bez konieczności całkowitego przeprojektowania.

W tle adaptacje są zgodne ze standardami Web Content Accessibility Guidelines (WCAG), globalnym wzorcem zapewniającym dostępność treści cyfrowych dla osób z niepełnosprawnościami, i walidowane poprzez testy w rzeczywistych warunkach przez profesjonalistów z niepełnosprawnościami, według firmy.

AdaptiveTest, drugi główny produkt startupu, działa jako silnik monitorowania i diagnostyki. Skanuje platformy w poszukiwaniu naruszeń WCAG, oznaczając problemy takie jak brakujący tekst alternatywny, słaby kontrast kolorów, błędy nawigacji klawiaturowej, niewłaściwe użycie Accessible Rich Internet Applications (ARIA) i błędy strukturalne HTML.

Te dwa produkty tworzą to, co Badejo-Okusanya opisuje jako stos infrastruktury dostępności, który personalizuje środowiska cyfrowe, a także osadza ciągły nadzór i walidację ludzką w cykle rozwoju platform.

Budowanie ekonomii dostępności 

Adaptive Atelier działa z małym zespołem podstawowym podzielonym między Lagos i Londyn, wspieranym przez rozproszoną sieć konsultantów, która odzwierciedla samą społeczność, której służy. Ta sieć, jak twierdzi firma, obejmuje ponad 5000 profesjonalistów z niepełnosprawnościami w wielu krajach. 

Od momentu uruchomienia firma twierdzi, że obsłużyła około 5000 użytkowników w ramach audytów cyfrowych i integracji.

Firma ma cztery strumienie przychodów, w tym konsulting i audyty dostępności B2B, licencje subskrypcyjne dla AdaptiveWiz, opłaty marketplace z zaangażowań AdaptiveTest, które obejmują angażowanie konsultantów z niepełnosprawnościami do testowania platformy, oraz instytucjonalne warsztaty szkoleniowe dla zespołów korporacyjnych.

Jej konkurenci obejmują zautomatyzowane narzędzia takie jak Lighthouse, WAVE i AccessiBe, które skupiają się głównie na skanowaniu zgodności. Ale te zautomatyzowane narzędzia, argumentowała Badejo-Okusanya, wychwytują tylko część problemu.

„Mogą powiedzieć, czy tekst alternatywny istnieje, ale nie czy jest rzeczywiście użyteczny" – wyjaśniła. „Mogą sprawdzić współczynniki kontrastu kolorów, ale nie czy użytkownik neuroróżnorodny znajduje układ przytłaczającym".

Adaptive Atelier twierdzi, że jego wyróżnienie polega na łączeniu diagnostyki AI z walidacją ludzką w ustrukturyzowanym formacie. Umożliwiając firmom zatrudnianie konsultantów z niepełnosprawnościami bezpośrednio poprzez swój marketplace, platforma przekształca testowanie dostępności w płatną pracę profesjonalną dla 63% dorosłych Nigeryjczyków z niepełnosprawnościami, którzy są bezrobotni.

Firma nadal stoi przed wyzwaniami strukturalnymi, ponieważ większość standardów dostępności jest zaprojektowana dla rynków zachodnich, a afrykańskie środowiska cyfrowe działają w innych realiach przepustowości, kontekstach wielojęzycznych i ograniczeniach infrastrukturalnych. Jednak firma twierdzi, że stale iteruje AdaptiveWiz, aby działał w środowiskach z niestabilnym internetem.

W ciągu najbliższych pięciu lat oczekuje się, że interfejsy dostępności staną się bardziej predykcyjne dzięki sztucznej inteligencji. „AI uczyni dostępność skalowalną w sposób, który był niemożliwy pięć lat temu" – powiedziała Badejo-Okusanya, ale ostrożnie dodała warunek, że „tylko jeśli zostanie zbudowana z osobami z niepełnosprawnościami, a nie tylko dla nich".

Adaptive Atelier łączy narzędzia AI z siecią konsultantów z niepełnosprawnościami, aby zapewnić, że życiowe doświadczenie pozostaje centralne. Gdy AI zmienia środowiska cyfrowe globalnie, celem jest aktywne uczestnictwo i autorstwo.

 „Celem nie jest zbudowanie dużej firmy" – dodała. „Chodzi o zbudowanie skalowalnej ekonomii dostępności"

Dziewczyna, kiedyś określana jako uparta, teraz buduje infrastrukturę i ścieżki ekonomiczne dla osób z niepełnosprawnościami, których nie widziała dorastając, i robi to, demonstrując, że dostępność to nie dobroczynność, ale infrastruktura, na którą czekano zbyt długo.