Miłość to sztuka, a piosenkarz Rob Deniel ją opanował

Poza sceną Rob Deniel jest spokojny, ale nosi w sobie aurę pewności siebie.

To coś, co może cię zaskoczyć po wysłuchaniu jego muzyki. Weźmy na przykład „Miss Miss". Otrzymujesz piosenkę, która zaczyna się łagodnie i spokojnie, a następnie stopniowo przechodzi w utwór pełen wysokichnut, który przekazuje głębokie tęsknotę, którą niemal czujesz przez głośniki. 

Wszystko wydaje się przychodzić bez wysiłku 22-letniemu artyście, więc nie byłoby niczym niezwykłym założyć, że wniesie tę samą moc do swojego normalnego życia.  

Ale tylko jedna rzecz może napędzać paradoks jego silnej postawy za mikrofonem i bardziej powściągliwej natury bez niego: miłość. 

Od sali lekcyjnej do wielkiej sceny

Rob dorastał otoczony miłością — od swojej rodziny, przyjaciół, a teraz fanów. W ten sposób miłość stała się tak centralnym elementem jego muzyki. 

"Dorastałem w rodzinie, w której naprawdę czujesz miłość, więc jest to duża część mojego życia. To zawsze przechodzi przez mój umysł i pozostaje w moim sercu za każdym razem, gdy piszę piosenki: wyrażanie miłości," powiedział Rappler. 

(Dorastałem w rodzinie, w której naprawdę czujesz miłość, więc jest to duża część mojego życia. To zawsze przechodzi przez mój umysł i pozostaje w moim sercu za każdym razem, gdy piszę piosenki: wyrażanie miłości.) 

Piosenkarz „RomCom" był jeszcze w liceum, gdy pomyślał o spróbowaniu swoich sił w muzyce. W klasie, gdy uczniowie nie są zajęci swoimi przedmiotami, wydaje się, że myślą tylko o swoich sympatach. 

"Popularne były szczęśliwe zauroczenia," wspominał Rob swoje dni w liceum. "Naprawdę skuteczne było serenady dla kogoś, zaśpiewanie czegoś."

(Szczęśliwe zauroczenia były wtedy popularne. Naprawdę skuteczne było śpiewanie serenady dla swojej sympatii i zaśpiewanie czegoś dla niej.) 

A gdy masz talent do śpiewania i gitarę akustyczną pod ręką, jesteś praktycznie gotowy, aby zdobyć swoją wyjątkową osobę. Pomyśl o nastolatku pewnie zmierzającym do klasy dziewczyny, którą lubi, i zaczynającym śpiewać dla niej pomimo spojrzeń, które może dostać od jej ciekawskich kolegów z klasy. 

To głupi schemat, który zna każdy Filipińczyk, ale stał się on nieoczekiwanym katalizatorem procesu twórczego Roba. Kiedy tworzy nowy singiel, pyta sam siebie, "Czy można to zaśpiewać dla kogoś? Czy nadaje się to, aby kogoś uwieść?" (Czy można to zaśpiewać dla kogoś? Czy mogę tego użyć, aby kogoś uwieść?) 

Tęskniący w procesie tworzenia

Rob jest naprawdę tęskniącym w sercu. Wszyscy robimy to inaczej — ale jako Filipińczycy, być może wszyscy możemy się zgodzić, że tęsknota za osobą, którą kochasz, najlepiej odbywa się przy odpowiedniej muzyce w tle. Muzyka Roba okazała się właśnie tym dla milionów słuchaczy. 

Jako ktoś, czyja nieśmiałość często brała górę, gdy był młodszy, Rob używał muzyki jako naczyna, aby wypuścić w świat swoje najgłębsze myśli, których samo użycie słów nie może przekazać. 

"W mojej muzyce wyrażam to, co czuję. Tam wyrażam moje najgłębsze pragnienia, jeśli chodzi o miłość, i myślę, że ludzie mogą się z tym utożsamić," powiedział Rob, reagując na pomysł, że stał się jedną z twarzy tęsknoty na lokalnej scenie muzycznej. 

(To przez muzykę mogę wyrazić to, co czuję. Mogę wyrazić moje najgłębsze pragnienia, jeśli chodzi o miłość, i myślę, że ludzie mogą się z tym utożsamić.) 

Ale pomimo szaleństwa na ten temat w mediach społecznościowych, tęsknota nie jest nową rzeczą dla Filipińczyków, a Rob będzie pierwszym, który potwierdzi, że jest głęboko zakorzeniona w naszej kulturze. 

"To sięga aż do czasów harana. Naprawdę można zobaczyć tęsknotę w sposobie, w jaki śpiewali kundiman. Ci, którzy śpiewali na zewnątrz domu swojej ukochanej…. Naprawdę przez wszystkie pokolenia jest to przekazywane. Do dziś wszyscy tęsknimy," wyjaśnił. 

(To sięga aż do czasów harana. Naprawdę poczujesz tęsknotę w sposobie, w jaki ludzie śpiewali kundiman. Ci, którzy śpiewali na zewnątrz domu swojej ukochanej…. To przekracza pokolenia. Do dziś wszyscy tęsknimy.) 

Tęsknota w nowoczesnych czasach

Chociaż Rob już zrobił sobie nazwisko dzięki swojemu szerokiemu katalogowi oryginalnych hitów, zyskał zupełnie nowych fanów dzięki swoim najnowszym coverom klasycznych filipińskich piosenek miłosnych, takich jak „Nandito Ako" i „Ikaw Sana".

Oryginalne wersje tych piosenek Ogie Alcasida ukazały się odpowiednio w 1989 i 2001 roku — jeszcze przed narodzeniem Roba. Te piosenki odzwierciedlały miłość w swoim czasie, kiedy nie było mediów społecznościowych, aplikacji randkowych i kiedy ludzie nie musieli gonić za organicznymi spotkaniami, które wydają się teraz nieuchwytne. Mimo to Rob zachowuje niuanse tych piosenek i dodaje warstwę do intensywnej tęsknoty, którą słychać w wersjach Alcasida. 

Odtwórz wideo

"Naprawdę nie mieliśmy zamiaru oddalić się od brzmienia Pana Ogie. Po prostu dodaliśmy akcent, aby usłyszeć inne elementy, które często słyszy się teraz, takie jak gitary elektryczne," wyjaśnił.

(Naprawdę nie mieliśmy zamiaru oddalić się od brzmienia Pana Ogie. Po prostu dodaliśmy akcent nowych elementów, które często słyszy się teraz, takie jak gitary elektryczne.) 

Jednak bardziej niż to, to własne doświadczenie Roba z miłością w nowoczesnych czasach pozwoliło mu nadać piosence nowe brzmienie, być może nawet nie próbując. 

"To ważne, że zaśpiewałem to jako Gen Z. Ludzie teraz lepiej rozumieją to, co czują. Więc jestem również szczęśliwy, że dostałem możliwość bycia tą osobą, jednym z głosów naszego pokolenia w kwestii kochania kogoś," podzielił się. 

(To ważne, że zaśpiewałem te piosenki jako Gen Z. Ludzie teraz będą w stanie lepiej zrozumieć to, co czują. Więc jestem również bardzo szczęśliwy, że dostałem możliwość bycia jednym z głosów naszego pokolenia w kwestii kochania kogoś.) 

Rob jest wdzięczny, że te covery wyniosły jego artyzm na jeszcze wyższe poziomy. Ma nadzieję, że dzięki temu ludzie będą mogli również odkryć jego oryginalne utwory. Zapewnia, że nowi słuchacze z pewnością będą cieszyć się jego debiutanckim albumem, Wander Boy: 13-utworowym nagraniem, które zabiera cię w burzliwą podróż pełną chęci do tańca, śpiewania i płaczu. 

Ale wyraźnie podróż Roba jest warta śledzenia. – Rappler.com