Wyrok w sprawie Romana Storma i Tornado Cash: Co to oznacza dla kryptowalut

6 sierpnia 2025 roku federalna ława przysięgłych wydała mieszany werdykt w sprawie przeciwko Romanowi Stormowi, współzałożycielowi Tornado Cash. Przysięgli nie mogli dojść do porozumienia w sprawie najpoważniejszych zarzutów — zmowy w celu prania pieniędzy i zmowy w celu naruszenia sankcji — i skazali go tylko za mniejsze przestępstwo: zmowę w celu prowadzenia nielicencjonowanego przedsiębiorstwa przekazu pieniężnego. Ten werdykt może zmienić kryptowaluty w USA.

Poniższy artykuł redakcyjny został napisany przez Alexa Forehanda i Michaela Handelsmana dla Kelman.Law.

Werdykt: Kluczowe punkty

Brak jednomyślności ławy przysięgłych w głównych zarzutach: Po kilku dniach obrad przysięgli nie byli w stanie jednomyślnie zgodzić się co do zarzutów prania pieniędzy i unikania sankcji — z których każdy niesie potencjalną karę do 20 lat. W rezultacie te zarzuty zakończyły się częściowym unieważnieniem procesu.

Skazanie za prowadzenie nielicencjonowanego przedsiębiorstwa przekazu pieniężnego: Ława przysięgłych uznała Storma winnym prowadzenia nielicencjonowanego przedsiębiorstwa przekazu pieniężnego, co może skutkować karą do pięciu lat. Co ważne, ten zarzut nie ma związku z zarzutami dotyczącymi nielegalnych funduszy czy hakerów.

Odmowa aresztowania: Prokuratorzy nalegali na aresztowanie Storma po wyroku, powołując się na rzekome wykroczenia imigracyjne, powiązania z Rosją i znaczne zasoby kryptowalut. Jednak sąd odmówił, pozwalając Stormowi pozostać na wolności za kaucją do czasu wydania wyroku. Sędzia Katherine Failla stwierdziła, że nie istnieje ryzyko ucieczki, podkreślając jego silne powiązania z USA i trwający proces prawny.

Rozróżnienie oprogramowania

W centrum sprawy przeciwko Romanowi Stormowi stało kluczowe — i nierozstrzygnięte — pytanie prawne: Czy tworzenie i publikowanie otwartego, autonomicznego oprogramowania może stanowić czyn przestępczy, jeśli inni używają go do bezprawnych celów?

Zespół obrony Storma wyjaśnił, że Tornado Cash, po wdrożeniu, działało bez jakiejkolwiek kontroli powierniczej czy uznaniowego podejmowania decyzji przez jego twórców. Podobnie jak Bitcoin czy BitTorrent, protokół Tornado Cash był bezpermisyjny i niezmienny — co oznacza, że nikt, nawet jego założyciele, nie mógł cofnąć ani moderować jego użycia.

W tym świetle rola Storma była bardziej podobna do roli inżyniera oprogramowania niż dostawcy usług finansowych. Nie przechowywał on środków użytkowników, nie czerpał zysków z konkretnych transakcji i nie projektował Tornado Cash w celu promowania przestępczości. Zamiast tego narzędzie oferowało prywatność w łańcuchu, służąc zarówno legalnym użytkownikom poszukującym anonimowości (np. aktywistom, sygnalistom i osobom o wysokiej wartości netto), jak i, co trzeba przyznać, niektórym złym aktorom.

Sceptycyzm ławy przysięgłych sygnalizuje niepewność prawną

Niezdolność ławy przysięgłych do skazania Storma za najpoważniejsze zarzuty — pranie pieniędzy i unikanie sankcji — podkreśla to, co wielu obserwatorów zauważyło podczas procesu: fundamentalny dyskomfort wobec teorii odpowiedzialności przedstawionej przez rząd.

Podczas gdy prokuratorzy argumentowali, że Storm "pomagał i podżegał" zagranicznych hakerów, budując narzędzie, którego później używali, przysięgli wydawali się niechętni do wyznaczenia prostej linii między publikacją kodu a ułatwianiem przestępstwa. Prawo od dawna rozróżnia między aktywnym uczestnictwem w nielegalnym postępowaniu a tworzeniem neutralnych narzędzi, które mogą być niewłaściwie wykorzystane — rozróżnienie, które wydawało się rezonować z przynajmniej niektórymi przysięgłymi.

Co ważne, nierozstrzygnięte zarzuty sugerują, że ława przysięgłych nie była przekonana, że Storm miał wymagany zamiar lub kontrolę, aby ponieść odpowiedzialność karną na podstawie przepisów dotyczących prania pieniędzy lub sankcji. Jeśli już, to sygnalizuje to, że sądy i ławy przysięgłych mogą pozostać podzielone co do tego, jak daleko amerykańskie prawo karne powinno się rozciągać, aby objąć zdecentralizowaną technologię i jej twórców.

W społeczności kryptowalutowej ten wynik może być odczytany jako częściowe potwierdzenie idei, że "kod jest prawem" — i że odpowiedzialność musi być oparta na udowodnionym postępowaniu, a nie na spekulacjach czy winie przez skojarzenie.

Szersze implikacje dla branży kryptowalutowej

Ta sprawa stała się już wskaźnikiem dla narzędzi prywatności, platform DeFi i rozwoju open source, a implikacje dla branży kryptowalutowej są dalekosiężne.

Jeśli programiści mogą być pociągnięci do odpowiedzialności karnej za wdrażanie kodu, którego inni używają do bezprawnych celów, to efekt mrożący na innowacje może być ogromny. Projekty obejmujące miksery, dowody z wiedzą zerową, obliczenia wielostronne i inne protokoły chroniące prywatność mogą stanąć w obliczu egzystencjalnego ryzyka prawnego — nie za to, co robią, ale za to, jak ktoś inny może ich użyć.

Ponadto to skazanie — choć ograniczone — rodzi pytania o to, jak regulatorzy interpretują "przekaz pieniężny" w środowisku bez powiernictwa. Tradycyjnie przekaz wymagał otrzymania i transferu środków w imieniu innej osoby. Jednak Storm został skazany za samo opracowanie i uruchomienie protokołu, który umożliwiał interakcje peer-to-protocol, bez uznaniowości nad tymi interakcjami. Jeśli zostanie podtrzymany, ten precedens mógłby skutecznie poszerzyć definicję "przekaziciela pieniędzy", aby obejmowała programistów.

Wielu w branży uważnie obserwuje teraz wyrok i apelację, ponieważ wynik może kształtować sposób, w jaki projekty są budowane i uruchamiane w przyszłości. Stawką jest nie tylko los jednego programisty, ale przyszłość zdecentralizowanej prywatności i granice odpowiedzialności karnej w bezpermisyjnym ekosystemie.

Co oznacza ta sprawa

Uniewinnienie od głównych oskarżeń o pranie pieniędzy i naruszenie sankcji pokazuje, że rola Storma jako programisty została wyraźnie odróżniona od faktycznego postępowania przestępczego. Jedyny wyrok skazujący odzwierciedla węższą interpretację prawną "przekazu pieniężnego", a nie osąd o zamiarze przestępczym czy nielegalnych motywacjach. Podkreśla to znaczenie zachowania decentralizacji i rozwoju open source bez narażania się na zbyt szeroką odpowiedzialność karną.

Sprawa Storma pozostaje jednym z najważniejszych testów tego, jak prawo USA interpretuje zdecentralizowane oprogramowanie i granice zamiaru przestępczego na ścieżkach technicznych.

Co dalej

Chociaż nie ustalono jeszcze daty wydania wyroku, zazwyczaj następuje to w ciągu kilku miesięcy po werdykcie. Jednak zespół prawny Storma planuje zakwestionować winny zarzut, argumentując, że błędnie charakteryzuje on rozwój oprogramowania i nie spełnia wymogów ustawowych.

Ponieważ pozostałe dwa zarzuty zakończyły się częściowym unieważnieniem procesu, DOJ ma możliwość ponownego podejścia do sprawy. Tak więc DOJ może albo ponownie oskarżyć Storma o pozostałe dwa zarzuty, albo przejść bezpośrednio do wydania wyroku po wewnętrznych konsultacjach.

Podsumowanie

Częściowe zwycięstwo Romana Storma — uniknięcie skazania za najpoważniejsze zarzuty — stanowi kluczowe uznanie argumentu obrony: Tornado Cash to oprogramowanie chroniące prywatność, a nie przedsiębiorstwo przestępcze. Chociaż wyrok za nielicencjonowany przekaz pozostaje, Storm i jego zespół pozostają zaangażowani w odwołanie się i wyjaśnienie tego precedensu prawnego, aby bronić programistów i innowacji blockchain.

Ten artykuł pierwotnie ukazał się na Kelman.law.