Bez odpowiedniego zarządzania ryzykiem nie ma zaufania w DeFi

Opinia: Robert Schmitt, założyciel i współdyrektor generalny Cork

DeFi weszło w fazę instytucjonalną. W miarę jak duzi inwestorzy zanurzają palce w kryptowalutowych ETF-ach i skarbcach aktywów cyfrowych (DAT), ekosystem stopniowo ewoluuje w pełnoprawny system finansowy klasy instytucjonalnej, wraz z wprowadzeniem nowych instrumentów finansowych i cyfrowych odpowiedników dobrze ugruntowanych rozwiązań.

​Obecny wzrost DeFi ujawnia narastające ryzyko, które może prowadzić do blokad zaufania. Aby instytucje mogły z pewnością wejść na pokład, ekosystem musi wdrożyć silniejsze zabezpieczenia ryzyka i odporną infrastrukturę. 

Warto zbadać główne obszary, w których koncentruje się ryzyko, jak TradFi radzi sobie z podobnymi wyzwaniami oraz jakie zabezpieczenia są potrzebne DeFi, aby bezpiecznie skalować udział instytucjonalny.

Analiza największego ryzyka DeFi

Zacznijmy od ryzyka protokołu. Kompozycyjność DeFi jest zarówno jego siłą, jak i piętą achillesową. Wzajemne powiązanie LST, rynków pożyczkowych i kontraktów perpetual zwiększa systemową zależność. Pojedyncze wykorzystanie luki może kaskadowo rozprzestrzenić się na wszystkie protokoły. 

Następnie ryzyko refleksyjności, rozważ, jak pochodne stakingowe i strategie zapętlające tworzą pozytywne pętle sprzężenia zwrotnego, które potęgują wahania rynkowe. W miarę wzrostu cen, zabezpieczenia rosną, a dźwignia finansowa wzrasta. 

Jednak gdy ceny spadają, likwidacje przyspieszają w ten sam sposób, bez skoordynowanych wyłączników awaryjnych. 

Wreszcie, ryzyko duracji, w miarę dojrzewania rynków pożyczkowych i stakingowych, może stać się coraz bardziej krytyczne, biorąc pod uwagę potrzebę przewidywalnego dostępu do płynności. Instytucje muszą rozumieć typy ryzyka duracji obecne na rynkach, w których uczestniczą. Niewielu zdaje sobie sprawę, że reklamowane terminy wypłat dla wielu protokołów faktycznie zależą od zachęt dla rozwiązujących, okresów schładzania strategii i kolejek walidatorów.

Instytucjonalny supercykl

Następnym wyzwaniem DeFi nie jest więcej zysku ani wyższy TVL. Następnym wyzwaniem DeFi jest budowanie zaufania. Aby przynieść kolejny bilion kapitału instytucjonalnego onchain, ekosystem potrzebuje standaryzowanych zabezpieczeń ryzyka i nowej dyscypliny w zakresie zarządzania ryzykiem.

​Ostatnie dwa lata DeFi były definiowane przez adopcję instytucjonalną. Regulowane produkty instytucjonalne zyskały masowy TVL. Dwa najbardziej udane uruchomienia ETF w ciągu ostatnich dwóch lat (spośród 1 600 ETF-ów) to iShares BTC i ETH ETF-y BlackRock. Przepływy netto do ETH ETF-ów rosną pionowo.

​Podobnie, firmy zarządzające skarbcami aktywów cyfrowych przyciągają kapitał od instytucji. Ostatnio ETH DAT-y pochłonęły około 2,5 procent podaży ETH. Największy DAT, Bitmine Immersion, z legendą Wall Street Tomem Lee jako przewodniczącym, zgromadził ponad 9 miliardów dolarów w ETH w niecałe dwa miesiące, napędzany instytucjonalnym popytem na ekspozycję na ETH.

Stablecoiny stały się dopasowaniem produktu do rynku kryptowalut w obliczu nowej przejrzystości regulacyjnej. Obecnie przesuwają niemal tyle samo pieniędzy każdego miesiąca co Visa, a ich całkowita wartość zablokowana (TVL) w protokołach zbliża się do 300 miliardów dolarów.

Podobnie, temat tokenizacji zyskał na znaczeniu, o czym świadczy szybki wzrost tokenizowanych aktywów rzeczywistych (RWA). Główne instytucje tokenizują produkty, w tym Robinhood Europe, który tokenizuje całą swoją giełdę, oraz BlackRock, który tokenizuje swój produkt bonów skarbowych BUIDL. 

Zarówno wzrost stablecoinów, jak i tokenizacja RWA napędzają narrację, że przyszłość systemu finansowego będzie na Ethereum. To z kolei napędza instytucjonalną adopcję ETF-ów i DAT-ów.

Uzasadnienie dla standaryzowanego zarządzania ryzykiem

Według niedawnego raportu Paradigm, zarządzanie ryzykiem zajmuje drugie miejsce jako kategoria kosztów dla finansów instytucjonalnych. Dzieje się tak dlatego, że jest właściwie rozumiane jako filar operacyjny, który wykracza poza zaznaczanie pola zgodności. Chociaż tradycyjne finanse nie wyeliminowały całkowicie ryzyka, z pewnością usystematyzowały je w najszerszym możliwym zakresie.

Powiązane: Nie cały wzrost RWA jest rzeczywisty, a branża o tym wie

W przeciwieństwie do tego, DeFi traktuje ryzyko jako zmienną, która różni się od protokołu do protokołu. Każdy inteligentny kontrakt, skarbiec i strategia definiuje i ujawnia ryzyko inaczej — jeśli w ogóle. Rezultatem jest idiosynkratyczne zarządzanie ryzykiem i brak porównywalności między protokołami.

TradFi zbudowało wspólne ramy, takie jak izby rozliczeniowe i agencje ratingowe, a także standaryzowane normy ujawniania informacji, aby zajmować się tego typu ryzykiem i ich rzeczywistymi analogiami. DeFi potrzebuje własnych wersji tych instytucji: otwartych, audytowalnych i interoperacyjnych standardów do kwantyfikacji i raportowania ryzyka.

DeFi nie musi porzucać eksperymentowania, aby stać się bardziej dojrzałym ekosystemem, ale z pewnością może skorzystać z jego sformalizowania. Obecne ramy ryzyka ustanowione przez protokoły DeFi nie wystarczą w przyszłości.

Jeśli jesteśmy zdeterminowani, aby przebić się przez kolejną falę adopcji instytucjonalnej, możemy jednak podążać za zasadami zarządzania ryzykiem ustanowionymi dla instrumentów finansowych w tradycyjnych finansach.​

Opinia: Robert Schmitt, założyciel i współdyrektor generalny Cork.

Ten artykuł opinii przedstawia opinię ekspercką współautora i może nie odzwierciedlać poglądów Cointelegraph.com. Ta treść przeszła przegląd redakcyjny w celu zapewnienia przejrzystości i trafności, Cointelegraph pozostaje zaangażowany w transparentne raportowanie i utrzymanie najwyższych standardów dziennikarskich. Czytelnicy są zachęcani do przeprowadzenia własnych badań przed podjęciem jakichkolwiek działań związanych z firmą.