George Will: Jak Sąd Najwyższy przewidział „nadzwyczajne" przejęcia władzy przez Trumpa

Prezydent Donald Trump i jego sojusznicy z MAGA prowadzą intensywną debatę z krytykami na temat roli, jaką władza wykonawcza, zgodnie z Konstytucją USA, powinna odgrywać w rządzie federalnym Stanów Zjednoczonych. Republikanie MAGA, forsujący skrajnie prawicową teorię jednolitej władzy wykonawczej, twierdzą, że niektórzy sędziowie federalni nie honorują uprawnień, jakie Konstytucja przyznaje władzy wykonawczej — podczas gdy krytycy Trumpa uważają, że podejmuje on zbyt wiele decyzji wykonawczych bez zasięgania opinii Kongresu.

Trump często uzasadnia swoje dekrety wykonawcze, mówiąc, że zajmuje się „sytuacjami nadzwyczajnymi". Jednak konserwatywny felietonista Washington Post, George Will, w swoim artykule z 23 stycznia argumentuje, że wcześniejsze orzeczenia Sądu Najwyższego USA stanowią mocny argument przeciwko wykorzystywaniu twierdzeń o „sytuacji nadzwyczajnej" do uzasadniania nadmiernych uprawnień władzy wykonawczej.

Will skupia się w dużej mierze na sędzi Robercie F. Jacksonie, nominacie Franklina Delano Roosevelta, który zasiadał w Sądzie Najwyższym w latach 1941-1954, a wcześniej był prokuratorem generalnym USA za czasów FDR.

„Dziś naród jest przyzwyczajony do prezydenckich twierdzeń o pilnych potrzebach — »sytuacjach nadzwyczajnych«, »egzystencjalnych« zagrożeniach — wykorzystywanych do obchodzenia Konstytucji" — argumentuje Will. „Jackson powiedział, że nasze instytucje utrzymujące władzę wykonawczą pod rządami prawa mogą być »przeznaczone do zniknięcia«, ale »obowiązkiem Sądu jest być ostatnim, a nie pierwszym, który się ich zrzeknie«".

Jackson jest bohaterem nowej biografii autorstwa profesora prawa z University of Virginia, G. Edwarda White'a, zatytułowanej „Robert H. Jackson: A Life in Judgment". Według Willa książka „pojawia się w środku sporów dotyczących sądowej kontroli działań rządowych, a zwłaszcza prezydenckich, przedstawianych jako pilne dla bezpieczeństwa narodowego".

„W tej kwestii Jackson wierzył, że szacunek sądowy powinien być wysoki, ale nie nieograniczony" — wyjaśnia Will. „W 1940 roku, zanim Jackson dołączył do Sądu, orzekł on stosunkiem głosów 8-1, że okręg szkolny w Pensylwanii może uczynić salutowanie flagi obowiązkowym. Niektórzy Świadkowie Jehowy sprzeciwili się temu jako bałwochwalstwu. Opinię Sądu napisał sędzia Felix Frankfurter. Uważał on, że zmuszanie Świadków Jehowy jest błędne, ale generalnie opowiadał się za powściągliwością sądową i uważał, że cel okręgu szkolnego miał racjonalną podstawę: »Jedność narodowa jest podstawą bezpieczeństwa narodowego«".

Will przytacza kolejny przykład poglądów sędziowskich Jacksona.

„W 1952 roku Sąd i Jackson ponownie stanęli przed zadaniem pogodzenia zasad konstytucyjnych z twierdzeniem prezydenta o pilności" — wyjaśnia Will. „Gdy szalała wojna koreańska, (prezydent) Harry Truman powiedział, że nadchodzący ogólnokrajowy strajk hutników »zagrozi obronie narodowej«, więc wydał dekret wykonawczy nakazujący rządowi przejęcie i prowadzenie większości hut. Firmy wniosły pozew, argumentując, że żaden akt Kongresu ani przepis konstytucyjny nie uzasadniał działania Trumana. Prawnicy Trumana argumentowali, że jego upoważnienie »można było wywnioskować z ogółu jego uprawnień wynikających z Konstytucji«, zwłaszcza jako naczelnego dowódcy. Sąd nie zgodził się, stosunkiem głosów 6-3".

Will dodaje: „Zgadzając się, Jackson powiedział, że działanie Trumana nie wynikało ani z wyraźnego, ani dorozumianego upoważnienia Kongresu i było sprzeczne z wolą Kongresu wyrażoną w ustawie o stosunkach pracy z 1947 roku, która nie przewidywała takich działań prezydenckich".

Pełny artykuł George'a Willa w Washington Post jest dostępny pod tym linkiem (wymagana subskrypcja).

• george conway
• noam chomsky
• wojna domowa
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump