„Jest japońsko-filipińska choreografka, Riehata, która wystąpi w Solaire w czerwcu" – napisała do mnie moja redaktorka w Rapplerze. „Może chciałbyś ją opisać?"

Wtedy nie wiedziałem, kim jest Riehata, ale ciekawość – i mile widziana przerwa od codziennej rutyny – wzbudziły moje zainteresowanie.

Kilka tygodni później otrzymałem kolejne zaproszenie do relacjonowania premiery Stella Dance Jam, programu zorganizowanego przez Japan Foundation Manila w celu rozwijania wymiany tanecznej między naszymi dwoma krajami. Akurat byłem w Manili w tym tygodniu na 4. ICC Philippines Arbitration Day, więc gdy poproszono mnie, abym zamiast tego objął jej wizytę relacją, poczułem to jak orzeźwiającą zmianę. Przez kilka godzin zamieniłem służbowego laptopa na notatnik, wychodząc z surowego świata transgranicznych sporów prawnych i wkraczając w płynny, kinetyczny świat tańca.

Kiedy dotarłem do Solaire, atmosfera była zupełnie odmienna od konferencji, które zazwyczaj odwiedzam. Zamiast przyciszonych, wyważonych tonów prawnych i korporacyjnych delegatów, sala tętniła gorączkową, twórczą energią mediowego eventu. Fotografowie ustawiali obiektywy, szukając idealnego kąta, a organizatorzy zarządzali logistyką w ostatniej chwili z uprzejmymi, wypolerowanymi uśmiechami.

Wtedy Riehata weszła na scenę. Promieniowała magnetyczną pewnością siebie, która natychmiast uciszyła salę.

Urodzona jako córka japońskiego ojca z Niigaty i filipińskiej matki, Riehata zbudowała międzynarodową karierę, pracując w Tokio, Los Angeles i nie tylko. Szeroko znana jako „Queen of Swag", jest ceniona za pełną energii, mocno hip-hopową choreografię dla światowej klasy artystów, takich jak BTS, TWICE, NCT127, aespa czy King & Prince. Mimo światowego uznania i wagi jej zawodowych osiągnięć, najbardziej uderzyło mnie jej uziemienie.

Gdy nadeszła pora na pytania, zapytałem ją o wpływ matki na jej drogę.

Spojrzenie Riehaty zmieniło się i złagodniało. „Moja matka zawsze we mnie wierzyła" – powiedziała. „Zawsze mnie wspierała i ciągle mi mówiła: „Rie, powinnaś tańczyć, powinnaś śpiewać"."

To była najprostsza odpowiedź, jakiej udzieliła tego popołudnia, a jednak zakotwiczała wszystko, czego później się o niej dowiedziałem. Jej droga była daleka od liniowej: w wieku 15 lat przeprowadziła się sama do Los Angeles, by oddać się tańcowi; lata później stanęła w obliczu kontuzji kolana zagrażającej karierze, właśnie gdy wkraczała w macierzyństwo. Jej powrót na najwyższy poziom wykonawstwa jest świadectwem tej wczesnej zachęty.

W pewnym momencie rozmowa przeniosła się na kwestię tożsamości. „Doceniam obie kultury" – zaznaczyła. „Filipińczycy i Japończycy mają podobieństwa i różnice. Ale kiedy tańczymy razem, te różnice znikają."

Słuchając Riehaty w Solaire, coraz trudniej było mi postrzegać to wydarzenie jako zwykłą kulturalną fasadę. Więzi między Japonią a Filipinami przenikają teraz codzienne życie, szczególnie wśród młodszych ludzi swobodnie poruszających się między oboma światami.

Istnieje całe pokolenie Filipińczyków i Japończyków przemieszczających się między tymi kulturami bez potrzeby tłumaczenia się – ludzie tacy jak Alan Shirahama, lider GENERATIONS from EXILE TRIBE; aktorka i modelka Elaiza Ikeda; oraz olimpijczyk światowej klasy w tenisie stołowym Maharu Yoshimura.

Poznałem Alana kilka miesięcy temu, nie zdając sobie sprawy, jak wielką jest gwiazdą. Podobnie jak Riehata, ojciec Alana jest Japończykiem, a matka Filipinką. Ma dwoje rodzeństwa: jego starsza siostra Loveli jest uznaną modelką i osobowością telewizyjną w Japonii, a jego młodszy brat Ryu jest również piosenkarzem i muzykiem.

I podobnie jak matka Riehaty, matka Alana, Mary Jane, wywarła największy wpływ na jego życie i karierę. Mary Jane przeprowadziła się z Filipin do Japonii zupełnie sama w delikatnym wieku 16 lat, aby pracować i wysyłać pieniądze do domu na utrzymanie rodziny. W jednym ze swoich wywiadów jako ambasador turystyki Filipin w Japonii, Alan powiedział, że jedną z rzeczy dotyczących jego matki jest to, że zawsze czuł jej miłość, i to ta „wielka miłość" wspierała nie tylko Alana, ale całe jego rodzeństwo.

Dzięki mieszanym rodzinom, takim jak rodziny Riehaty, Alana i wielu innych im podobnych, Japonia i Filipiny są teraz ze sobą połączone w sposób wykraczający daleko poza formalną dyplomację.

Dotarliśmy do punktu, w którym coraz więcej tych dzieci o mieszanym dziedzictwie obejmuje przywódcze role w swoich dziedzinach. Nosząc w sobie dziedzictwo obu narodów, osoby te działają jak naturalne mosty, bez wysiłku poruszając się między dwoma różnymi światami i pomagając leczyć dawne podziały. Gdy zyskują na znaczeniu, naturalnie splatają to, co najlepsze w obu kulturach. Zapewnia to, że więź między Filipinami a Japonią opiera się nie tylko na umowach handlowych i polityce rządowej, ale na prawdziwym ludzkim połączeniu – czyniąc ich relację silniejszą, bardziej empatyczną i trwalszą niż kiedykolwiek.

Riehata rozumie tę zmianę. Przez całą konferencję prasową wielokrotnie mówiła o chęci wspierania młodszych tancerzy z Filipin. Stella Dance Jam, jak wyjaśniła, to coś więcej niż pokaz; to okazja do mentoringu i odkrywania nowych talentów.

Planowana współpraca z SB19 wydaje się również nieuchronna w sposób, który kilka lat temu trudniej byłoby sobie wyobrazić. Publiczność w obu krajach konsumuje teraz nawzajem swoją popkulturę w czasie rzeczywistym, często przez te same cyfrowe przestrzenie.

Gdy wydarzenie dobiegło końca, znalazłem się myślami przy odległości między Japonią z dzieciństwa Riehaty – gdzie jej matka odnajdywała drogę w obcym kraju, wychowując ją – a sceną w Solaire, na której jej córka stoi teraz jako mentorka nowego pokolenia.

Następne 70 lat stosunków filipińsko-japońskich nie będzie budowane tylko w salach konferencyjnych; będzie budowane na scenach takich jak ta, gdzie granice między nami i nimi po prostu rozpływają się w rytmie. 

Z niecierpliwością czekam, dokąd zaprowadzi nas ten rytm. – Rappler.com

Ricky Aringo Sabornay to prawnik transgraniczny, który porusza się między Filipinami a Japonią, pomagając ludziom nawigować nie tylko przez różne systemy prawne, ale i różne sposoby myślenia. Prowadzi Sabornay Law, firmę członkowską Uryu & Itoga, gdzie jego praca leży na przecięciu dwóch systemów prawnych i dwóch kultur, które nie zawsze mówią tym samym językiem. Połącz się z nim na LinkedIn.

Poniżej znajdziesz inne artykuły z cyklu Between Islands, które mogłeś przeoczyć: