Trump staat op het punt een brute geschiedenisles te krijgen

Op maandag hield minister van Defensie Pete Hegseth een persconferentie om de oorlog in Iran te rechtvaardigen. Hij prees Donald Trumps wetteloosheid en zei: "Amerika ontketent, ongeacht wat zogenaamde internationale instellingen zeggen, de dodelijkste en meest precieze luchtmachtcampagne in de geschiedenis ... Geen domme gevechtsregels, geen moeras van natievorming, geen democratieopbouwoefening, geen politiek correcte oorlogen. We vechten om te winnen."

Afgezien van zo'n gevaarlijke overmoed die een 12-jarige jongen past, is het meest schokkende aspect van Trumps bombardement op Iran zonder grondwettelijke of parlementaire toestemming dat de "planning" van de regering niet lijkt te passen bij of zelfs de betrokken risico's te waarderen.

Veel veiligheidsanalisten zijn het eens met senator Mark Kelly (R-AZ) en Trump dat Iran nooit kernwapens zou mogen hebben, omdat geen staat die jihadistisch martelaarschap exporteert kernwapens zou moeten hebben.

Maar de precaire situatie van het aanvallen van een natie die naar verluidt nog maar een week verwijderd is van nucleaire capaciteit vereist precisie en nuchtere doelstellingen, geen sabelgerammel of veranderende redeneringen die om twee uur 's ochtends worden getweet. De slappe en wetteloze berichtgeving van de Trump-regering suggereert ofwel kille onverschilligheid, gebrek aan discipline, of malafide bedoelingen, allemaal gevaarlijke eigenschappen in de context van kernwapens.

Trump heeft geen duidelijke politieke of militaire doelstellingen geboden, noch uitgelegd hoe het gebruik van geweld op dit moment in ons beste nationale belang is. In plaats daarvan blijft Trumps rechtvaardiging voor oorlog veranderen, van onmiddellijke nationale veiligheidsdreigingen tot humanitaire zorgen tot regimeverandering, wat suggereert dat de Israëlische premier Benjamin Netanyahu Trump heeft gespeeld om te doen wat geen enkele andere president roekeloos genoeg was om te doen in dienst van Israëls belangen, niet die van ons.

Zelfs het lovenswaardige doel om de nucleaire capaciteit van Iran te elimineren wordt verdacht in het licht van Trumps wereldwijde overwinningsronde afgelopen juni, waarin hij verklaarde dat luchtaanvallen toen de voorraad verrijkt uranium van Iran "volledig hadden uitgeroeid".

Op 25 juni 2025 gaf het Witte Huis een officiële verklaring uit met de titel "Irans nucleaire faciliteiten zijn vernietigd - en suggesties van het tegendeel zijn nepnieuws." Ofwel Trump loog toen, of hij liegt nu. Het is nooit slim om leugenaars te vertrouwen in zaken van leven en dood.

Anti-Amerikaans sentiment

Mensenrechtenorganisaties meldden dat tienduizenden Iraanse burgers in januari werden geëxecuteerd voor het protesteren tegen hun repressieve bestuur onder ayatollah Ali Khamenei. Hij is nu dood. Afgezien van een geschat 15 procent van de Iraniërs die de islamitische republiek-theocratie steunen, zal niemand hem missen, allerminst families van mensen die hij martelde en afslachtte.

Maar voor iedereen die erbij betrokken is, is bij afwezigheid van een duidelijke strategie, doel, methode of plan voor wat er daarna komt, de enige betrouwbare voorspeller van de uitkomst het recente verleden.

Dit is niet de eerste keer dat de VS oorlog voert in het Midden-Oosten op zoek naar regimeverandering. We hebben het meerdere keren geprobeerd, en in elk geval hebben we geleerd dat het aanvankelijke succes van het afzetten van een leider niet wordt gevolgd door de vestiging van een langdurig, stabiel of westers-vriendelijk alternatief.

In plaats daarvan gebeurt juist het tegenovergestelde. Wanneer we een machtsvacuüm creëren, komt iemand die nog gevaarlijker, radicaler en vijandiger is aan de macht. In feite kwam Khamenei aan de macht als een direct gevolg van de laatste keer dat de VS regimeverandering in Iran nastreefde.

Pogingen tot regimeverandering

Amerikanen die nu slaaf zijn van algoritmes zijn misschien vergeten dat wij verantwoordelijk waren voor het in gang zetten van de islamitische revolutie. In 1953 organiseerden de CIA en de Britse inlichtingendienst een staatsgreep om premier Mohammad Mossadegh, die democratisch was gekozen, omver te werpen omdat hij de Iraanse olie-industrie nationaliseerde. (Klinkt bekend?)

Na de omverwerping herstelde de VS sjah Mohammad Reza Pahlavi, die zo'n steeds autocratischer bewind voerde dat de Iraniërs zowel hem als de VS begonnen te haten, omdat die hem aan de macht hadden gebracht. Haat jegens de sjah leidde tot intens anti-Amerikaans sentiment. De islamitische revolutie van 1979 om van de sjah af te komen eindigde met een nieuwe islamitische republiek die ayatollah Khomeini en zijn extremistische, steen-vrouwen-dood-voor-het-tonen-van-hun-haar geestelijken machtigde. We bombarderen nu Iran om het regime dat wij veroorzaakten omver te werpen.

De geschiedenis suggereert dat we ook fouten herhalen van andere interventies in het Midden-Oosten:

• Irak: In 2003 viel de VS Irak binnen onder het mom van de bewering dat het massavernietigingswapens ontwikkelde. De invasie verwijderde Saddam Hoessein, wat leidde tot een machtsvacuüm, sektarisch geweld en de opkomst van extremistische groepen zoals ISIS. Meer dan 20 jaar later blijft Irak gedestabiliseerd.
• Afghanistan: Na 9/11 viel de VS Afghanistan binnen om de Taliban van de macht te verwijderen. Na een 20-jarige bezetting en door de VS geleide pogingen tot natievorming, keerden de Taliban in 2021 terug aan de macht, nadat Joe Biden de Amerikaanse troepen terugtrok.
• Libië: In 2011 was een door de VS geleide NAVO-interventie bedoeld om burgers te beschermen door Muammar al-Qadhafi te verwijderen. Zoals in Iran vandaag, was er geen plan na het regime, wat een machtsvacuüm achterliet en Libië transformeerde in een mislukte staat van wijdverbreide ellende, een huidige trainingsgrond voor militante extremisten.
• Syrië: Ook in 2011 verleende de VS hulp en militaire bijstand aan oppositiegroepen in de Syrische burgeroorlog met het verklaarde doel om druk uit te oefenen op Bashar al-Assad om af te treden. Hij bleef tot 2024 de controle houden over een groot deel van het land, waarbij hij zelfs chemische middelen tegen zijn eigen burgers gebruikte.

De resultaten zijn duidelijk en consistent: het omverwerpen van autoritaire leiders in het Midden-Oosten heeft in elk geval geleid tot de opkomst van nog meer geradicaliseerde facties, wat resulteert in meer gevaar en onbedoelde nationale veiligheidsgevolgen voor Amerika.

In iets meer dan een jaar heeft Trump, terwijl hij lof als "vredestichter" zocht, militaire actie geautoriseerd in zeven landen. In Iran negeren we opnieuw de geschiedenis, dit keer onder een regering die wetten, normen of nuances niet lijkt te begrijpen.

• Sabrina Haake is een columnist en federaal procesadvocaat met 25+ jaar ervaring, gespecialiseerd in verdediging van het 1e en 14e amendement. Ze schrijft de Substack, The Haake Take.