ECB gaat finale fase in van de uitrol van de digitale euro

De Europese Centrale Bank (ECB) is de laatste fase van de "Voorbereidingsfase" voor de digitale euro ingegaan, terwijl het wetgevingskader naar voltooiing in het Europees Parlement vordert.

Nu belangrijke beslissingen door wetgevers worden genomen, positioneert de ECB de digitale euro niet als een bedreiging voor commerciële banken, maar als een publiek digitaal alternatief voor particuliere betalingsnetwerken die worden gedomineerd door bedrijven zoals Visa, Mastercard en PayPal.

In plaats van het project te presenteren als een cryptocurrency of investeringsinstrument, blijft de ECB benadrukken dat de digitale euro is bedoeld om te functioneren als digitaal contant geld, een directe uitbreiding van soeverein geld in een steeds meer contantloze economie.

Digitaal Contant Geld in een Contantloze Economie

De kern van het argument van de ECB is het idee dat Europeanen geleidelijk de toegang tot "publiek geld" verliezen naarmate het gebruik van fysiek contant geld afneemt. De digitale euro is ontworpen om die toegang in elektronische vorm te behouden.

Een van de meest opmerkelijke functies die in 2026 wordt getest, is offline betalingsfunctionaliteit. Dit zou gebruikers in staat stellen om rechtstreeks geld tussen apparaten over te maken zonder internetverbinding, wat de privacy en veerkracht van fysiek contant geld nauw benadert. Offline transacties zouden niet zichtbaar zijn voor de ECB, waardoor een niveau van anonimiteit wordt geboden dat vergelijkbaar is met munten en bankbiljetten.

Bovendien zou de digitale euro de status van wettig betaalmiddel krijgen, wat betekent dat handelaren in de hele eurozone verplicht zouden zijn deze te accepteren. Dit onderscheidt het sterk van cryptocurrencies of stablecoins, die optionele en particulier uitgegeven instrumenten blijven.

Strategische Autonomie en Betalingsveerkracht

De ECB beschouwt de digitale euro ook als een strategische reactie op Europa's afhankelijkheid van niet-Europese betalingsinfrastructuur. Momenteel is een groot deel van de digitale transacties in de eurozone afhankelijk van in de VS gevestigde netwerken.

Door een soeverein betalingssysteem te introduceren dat binnen Europa wordt beheerd, streeft de ECB ernaar de blootstelling aan geopolitiek risico te verminderen. In het geval van technische storingen, sancties of verstoringen die buitenlandse betalingsaanbieders treffen, zou de digitale euro dienen als een volledig Europees back-upsysteem.

Kostenreductie is een andere verklaard doel. Een uniforme publieke betalingsstandaard zou de transactiekosten kunnen verlagen die Europese handelaren momenteel betalen aan internationale tussenpersonen, met name voor kleine retailbetalingen.

Ingebouwde Waarborgen Tegen Bankverstoringen

Om destabilisering van het traditionele banksysteem te voorkomen, heeft de ECB strikte ontwerpbeperkingen voor de digitale euro geschetst.

Individuele bezittingen zullen naar verwachting worden beperkt, waarschijnlijk tussen € 3.000 en € 5.000 per gebruiker. Elk saldo dat die limiet overschrijdt, zou automatisch worden doorgestuurd naar een gekoppelde commerciële bankrekening. Dit mechanisme is bedoeld om grootschalige overdrachten van deposito's weg van banken tijdens stressperiodes te voorkomen.

De digitale euro zal ook geen rente opleveren, waardoor het strikt functioneert als een ruilmiddel in plaats van een spaarproduct. Dit elimineert directe concurrentie met bankdeposito's en beperkt prikkels voor langdurige oppotting.

Wat betreft privacy heeft de ECB herhaald dat het individuele transacties niet zal volgen. Offline betalingen zouden volledige anonimiteit bieden, terwijl online transacties gepseudonimiseerde gegevens zouden gebruiken, waardoor de centrale bank wordt verhinderd persoonlijk uitgavengedrag te monitoren.

Digitale Euro Versus Bitcoin

De ECB is voorzichtig geweest om de digitale euro te onderscheiden van crypto-activa, die het blijft classificeren als speculatieve instrumenten.

Terwijl Bitcoin functioneert als een gedecentraliseerd, marktgedreven activum met transparante on-chain gegevens, wordt de digitale euro centraal uitgegeven, een-op-een gekoppeld aan de euro, en geoptimaliseerd voor stabiliteit en dagelijkse betalingen. De twee systemen vervullen fundamenteel verschillende economische rollen en zijn niet ontworpen om direct te concurreren.

Wat Komt Er Daarna

Tijdens de week van 9-13 februari wordt verwacht dat de Commissie economische en monetaire zaken (ECON) van het Europees Parlement een belangrijke hoorzitting zal houden over het "Eenheidsmuntpakket". Deze sessie zou definitieve ontwerpkeuzes moeten verduidelijken, inclusief bezitslimieten en het precieze uitrolschema.

Als het wetgevingsproces op schema blijft, streeft de ECB naar een publieke lancering eind 2026 of begin 2027, wat een significante verschuiving markeert in hoe publiek geld functioneert in het digitale tijdperk.

De post ECB Gaat Laatste Fase van de Digitale Euro Uitrol In verscheen eerst op ETHNews.