Roman Storm's Tornado Cash-vonnis: Wat het betekent voor crypto

Op 6 augustus 2025 heeft een federale jury een gemengd vonnis uitgesproken in de zaak tegen Roman Storm, medeoprichter van Tornado Cash. De jury kon geen overeenstemming bereiken over de ernstigste beschuldigingen—samenzwering tot witwassen en samenzwering tot het schenden van sancties—en kwam alleen tot een veroordeling op een minder zware aanklacht: samenzwering om een niet-geregistreerd geldtransmissiebedrijf te exploiteren. Dit vonnis zou crypto in de VS kunnen veranderen.

Het volgende opiniestuk werd geschreven door Alex Forehand en Michael Handelsman voor Kelman.Law.

Het Vonnis: Belangrijkste Punten

Verdeelde Jury over Belangrijke Aanklachten: Na enkele dagen beraadslaging konden de juryleden geen unanieme overeenstemming bereiken over de aanklachten van witwassen en het ontduiken van sancties—elk met mogelijke straffen tot 20 jaar. Als gevolg hiervan eindigden deze aanklachten in een gedeeltelijk nietig proces.

Veroordeling voor Niet-geregistreerd Geldtransmissiebedrijf: De jury bevond Storm wel schuldig aan het runnen van een niet-geregistreerd geldtransmissiebedrijf, wat een straf kan opleveren tot vijf jaar. Belangrijk is dat deze aanklacht geen verband houdt met beschuldigingen van illegale fondsen of hackers.

Terugzending Geweigerd: Aanklagers drongen aan op Storm's terugzending naar hechtenis na het vonnis, waarbij ze wezen op vermeend immigratiemisbruik, Russische banden en aanzienlijke cryptobezittingen. Maar de rechtbank weigerde dit en stond Storm toe op borgtocht vrij te blijven in afwachting van de strafmaat. Rechter Katherine Failla concludeerde dat hij geen vluchtgevaar vormde, en benadrukte zijn sterke banden met de VS en het lopende juridische proces.

Software Onderscheiden

In de kern van de zaak tegen Roman Storm stond een centrale—en onopgeloste—juridische vraag: Kan de ontwikkeling en publicatie van open-source, autonome software een criminele daad vormen als anderen deze voor onwettige doeleinden gebruiken?

Storm's verdedigingsteam maakte duidelijk dat Tornado Cash, eenmaal geïmplementeerd, functioneerde zonder enige bewarende controle of discretionaire besluitvorming door de makers. Net als Bitcoin of BitTorrent was het Tornado Cash-protocol toestemmingsvrij en onveranderlijk—wat betekent dat niemand, zelfs niet de oprichters, het gebruik ervan kon terugdraaien of modereren.

In dit licht werd Storm's rol meer vergeleken met die van een softwareontwikkelaar dan een financiële dienstverlener. Hij beheerde geen gebruikersfondsen, profiteerde niet van specifieke transacties en ontwierp Tornado Cash niet om criminaliteit te bevorderen. In plaats daarvan bood het instrument on-chain privacy, dienend voor zowel legitieme gebruikers die anonimiteit zochten (bijv. activisten, klokkenluiders en vermogende individuen) als, toegegeven, enkele kwaadwillenden.

Juryscepsis Signaleert Juridische Onzekerheid

Het onvermogen van de jury om Storm te veroordelen voor de ernstigste aanklachten—witwassen en sanctie-ontduiking—benadrukt wat veel waarnemers tijdens het proces zagen: een fundamenteel ongemak met de aansprakelijkheidstheorie van de overheid.

Terwijl aanklagers beweerden dat Storm buitenlandse hackers had "geholpen en aangemoedigd" door een tool te bouwen die ze later gebruikten, leken juryleden terughoudend om een directe lijn te trekken tussen codepublicatie en criminele facilitering. De wet maakt al lang onderscheid tussen actieve deelname aan illegaal gedrag en het creëren van neutrale tools die mogelijk misbruikt kunnen worden—een onderscheid dat bij ten minste enkele juryleden weerklank vond.

Belangrijk is dat de verdeelde stemmen suggereren dat de jury er niet van overtuigd was dat Storm de vereiste intentie of controle had om strafrechtelijke aansprakelijkheid onder witwas- of sanctiewetten te ondersteunen. Dit signaleert dat rechtbanken en jury's verdeeld kunnen blijven over hoe ver het Amerikaanse strafrecht moet reiken om gedecentraliseerde technologie en haar ontwikkelaars te dekken.

In de cryptogemeenschap kan deze uitkomst worden gelezen als een gedeeltelijke validatie van het idee dat "code wet is"—en dat verantwoordelijkheid moet worden gebaseerd op bewijsbaar gedrag, niet op speculatie of schuld door associatie.

Bredere Implicaties voor de Crypto-industrie

Deze zaak is al een graadmeter geworden voor privacytools, DeFi-platforms en open-source ontwikkeling, en de implicaties voor de crypto-industrie zijn verstrekkend.

Als softwareontwikkelaars strafrechtelijk aansprakelijk kunnen worden gesteld voor het implementeren van code die anderen voor onwettige doeleinden gebruiken, dan zou het afschrikkende effect op innovatie enorm kunnen zijn. Projecten met mixers, zero-knowledge proofs, multi-party computation en andere privacybeschermende protocollen zouden existentieel juridisch risico kunnen lopen—niet voor wat ze doen, maar voor hoe iemand anders ze zou kunnen gebruiken.

Bovendien roept deze veroordeling—zij het beperkt—vragen op over hoe toezichthouders "geldtransmissie" interpreteren in een niet-bewarende omgeving. Traditioneel vereiste transmissie de ontvangst en overdracht van fondsen namens een ander. Toch werd Storm veroordeeld voor het simpelweg ontwikkelen en lanceren van een protocol dat peer-to-protocol interacties mogelijk maakte, zonder discretie over die interacties. Indien gehandhaafd, zou dit precedent de definitie van "geldtransmitter" effectief kunnen verbreden om softwareontwikkelaars te omvatten.

Velen in de industrie kijken nu nauwlettend naar de strafmaat en het beroep, aangezien de uitkomst kan bepalen hoe projecten in de toekomst worden gebouwd en gelanceerd. Op het spel staat niet alleen het lot van één ontwikkelaar, maar de toekomst van gedecentraliseerde privacy en de grenzen van strafrechtelijke aansprakelijkheid in een toestemmingsvrij ecosysteem.

Wat Deze Zaak Betekent

Vrijspraak van de belangrijkste beschuldigingen van witwassen en sanctieschendingen toont aan dat Storm's rol als softwareontwikkelaar duidelijk werd onderscheiden van daadwerkelijk crimineel gedrag. Het enige schuldige vonnis weerspiegelt een nauwere juridische interpretatie van "geldtransmissie", geen oordeel over criminele intentie of illegale motieven. Dit onderstreept het belang van het behoud van decentralisatie en open-source ontwikkeling zonder blootstelling aan te brede strafrechtelijke aansprakelijkheid.

Storm's zaak blijft een van de belangrijkste tests tot nu toe van hoe de Amerikaanse wetgeving gedecentraliseerde software interpreteert en de grenzen van criminele intentie op technische paden.

Wat Nu?

Hoewel er nog geen datum is vastgesteld voor de strafmaat, vindt de strafbepaling meestal plaats in de komende maanden na een vonnis. Storm's juridische team is echter van plan om de schuldige aanklacht aan te vechten, met het argument dat deze softwareontwikkeling verkeerd karakteriseert en niet voldoet aan wettelijke vereisten.

Omdat de andere twee aanklachten eindigden in een gedeeltelijk nietig proces, heeft het DOJ de optie om een tweede kans te krijgen. Het DOJ kan dus Storm opnieuw berechten voor de andere twee aanklachten of direct overgaan tot strafbepaling na intern overleg.

Conclusie

Roman Storm's gedeeltelijke overwinning—het ontlopen van veroordeling voor de ernstigste aanklachten—vertegenwoordigt een kritieke erkenning van het argument van de verdediging: Tornado Cash is privacybeschermende software, geen criminele onderneming. Hoewel de veroordeling voor niet-geregistreerde transmissie blijft bestaan, blijven Storm en zijn team vastbesloten om in beroep te gaan en dit juridische precedent te verduidelijken om softwareontwikkelaars en blockchain-innovatie te verdedigen.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Kelman.law.