[OPINИЕ] Sociale media: Een reddingslijn voor de geestelijke gezondheid van jonge Filipijnen

Op de Filippijnen heeft de digitale schreeuw van sociale media zijn doel voor deze generatie overstegen. Het is een toevluchtsoord geworden voor hun mentale welzijn: een ruimte om mee om te gaan, begrepen te worden en geaccepteerd te voelen. 

Ons onderzoek aan de Harvard Medical School onthulde een krachtige waarheid: geconfronteerd met een overbelast geestelijke gezondheidszorgsysteem, creëren Filipijnse jongeren vitale online ruimtes voor steun en begrip. Deze landelijke enquête onder 636 Filipijnse jongeren, overwegend vrouwelijk (67%) en wonend in stedelijke gebieden (87,6%), met een gemiddelde leeftijd van 19 jaar, werd aangevuld met diepgaande focusgroepgesprekken (FGDs) met 80 studenten van 18-24 jaar, een bewijs van veerkracht en overlevingsverhalen.

Als digitale natives bezit bijna 100% ten minste één socialmedia-account, waarbij 59,4% elk uur hun feed controleert en 60,7% meer dan vier uur per dag online doorbrengt. In de FGDs bekenden sommige personen tot wel 15 uur per dag hieraan te besteden. Het was meer dan een tijdverdrijf, maar een deel van hun dagelijkse routine die bepaalt wie ze zijn. Mobiele telefoons zijn een "sociale speen" geworden voor deze jonge generatie, die constante betrokkenheid en een gevoel van verbondenheid biedt.

Kwantitatief werden Facebook, Instagram, YouTube en TikTok gerapporteerd als platforms voor entertainment (97,1%) of communicatie (93,7%). 

Een 18-jarig meisje bevestigde dat sociale media een veilige ruimte is en een 22-jarige man gaf aan dat "sociale media bedoeld is voor toegang tot informatie over geestelijke gezondheid." Onze bevindingen tonen verder aan dat 57% via sociale media toegang heeft tot informatie en hulpbronnen over geestelijke gezondheid. Dit gaat verder dan delen, maar omvat het vinden van troost, betrouwbare informatie en verbinding wanneer traditionele kanalen tekortschieten.

Schadelijke verhalen

Toch is dit digitale landschap niet zonder gevaren, zoals we opmerken in het thema "Uitdagingen van digitalisering van geestelijke gezondheid". In een tijdperk van desinformatie navigeren jongeren niet alleen door hun eigen leed, maar zijn ze ook belast met het ontkrachten van schadelijke verhalen binnen hun eigen gezinnen, wat de noodzaak van verbeterde inhoudsverificatie en mediageletterdheid onderstreept.

De harde realiteit van het Filipijnse geestelijke gezondheidssysteem — met slechts 1 psychiater per 200.000 mensen, waarbij diensten geconcentreerd zijn in steden en culturele discrepanties welig tieren — heeft deze jongeren ertoe aangezet te innoveren. 

Uitdagingen bij toegang tot geestelijke gezondheidszorg benadrukt beperkte gespecialiseerde aanbieders van geestelijke gezondheidszorg, financiële lasten en maatschappelijke opvattingen over geestelijke gezondheid als belangrijke barrières. Veel deelnemers deelden frustraties met bestaande hulplijnen en diensten voor geestelijke gezondheid, waaronder eindeloos lange wachttijden, prohibitieve kosten en interacties die als neerbuigend werden ervaren. 

In dit vacuüm wenden sommigen zich tot AI-tools zoals ChatGPT als hun "pseudo-therapeuten", aangetrokken door de beschikbaarheid, toegankelijkheid en het ontbreken van oordelen, waardoor een ruimte wordt geboden zonder angst voor vergelding of misverstanden. 

Transformatie van geestelijke gezondheidszorg: toegang via digitale oplossingen werd een ander thema, aangezien de deelnemers actief een online ecosysteem voor geestelijke gezondheid opbouwen: het bevorderen van peer-ondersteuning in commentaarsecties, inzichten opdoen van influencers, vertrouwen in professionele campagnes op sociale media en zelfs het verkennen van AI-tools. Ze zijn geen passieve ontvangers van zorg; ze zijn proactieve bouwers.

Een drieledige aanpak

Beleidsmakers en aanbieders worden opgeroepen om legitimiteit, ondersteuning en bescherming te bevorderen. 

We bevelen een veelzijdige aanpak aan die gericht is op bewustmakings- en ondersteuningscampagnes voor geestelijke gezondheid via sociale media.

1. Digitale geletterdheid op het gebied van geestelijke gezondheid: Dit houdt in het creëren van interactieve, leeftijdsgeschikte modules voor studenten om desinformatie te herkennen, algoritmische vooringenomenheid te begrijpen en digitale zelfzorg te oefenen. Dit pakt de uitdagingen van desinformatie direct aan en zorgt ervoor dat jongeren de enorme hoeveelheid content die ze tegenkomen kritisch kunnen beoordelen.
2. Peer-ondersteuning: We moeten online reageren op zorgen over geestelijke gezondheid met veilige taal en duidelijke verwijzingspaden. Dit maakt gebruik van de bestaande peer-to-peer-ondersteuningsnetwerken die ons onderzoek als cruciaal heeft geïdentificeerd.
3. Platformpartnerschappen: Samenwerking met sociale mediaplatforms is essentieel voor lokale inhoudsmoderatie, het toevoegen van crisismelding en het promoten van geverifieerde Filipijnse pagina's over geestelijke gezondheid. Het verbeteren van de veiligheid van inhoud en het koppelen van gebruikers aan betrouwbare bronnen bouwt vertrouwen op in informatie van professionele organisaties op sociale media.

Onderwijs, levenservaringen, beleid

De implicaties van deze bevindingen zijn diepgaand op verschillende gebieden:

• Onderwijs: Onze onderwijsinstellingen moeten digitale geletterdheid op het gebied van geestelijke gezondheid integreren in hun curricula, om studenten te helpen verantwoord te navigeren door online inhoud over geestelijke gezondheid, inclusief het bevorderen van omgevingen waar het zoeken naar geestelijke gezondheidszorg, zowel online als offline, ontdaan is van stigma.
• Levenservaringen: Door sociale media te erkennen als een legitieme ruimte voor het zoeken naar geestelijke gezondheid, valideren we de levenservaringen van jonge Filipijnen. Opgenomen in het thema "Impact van sociale media op geestelijke gezondheid" kan deze verschuiving in perceptie hen in staat stellen door te gaan met het opbouwen van deze vitale online gemeenschappen, terwijl ze ook worden aangemoedigd professionele hulp te zoeken zonder angst voor oordeel, negativiteit of cyberpesten.
• Beleid: Sociale media is een opkomend gezondheidsfront. Dit vereist investeringen in jeugdgerichte, betaalbare en cultureel responsieve diensten die online initiatieven aanvullen. Beleid moet ook platformverantwoordelijkheid aanmoedigen voor inhoudsmoderatie en de promotie van betrouwbare bronnen voor geestelijke gezondheid, waarbij "Geestelijke gezondheid als een gedeelde verantwoordelijkheid" wordt getransformeerd van individuele strijd naar collectieve verantwoordelijkheid. Het uiteindelijke doel is het overbruggen van de "discrepantie tussen vraag en systeemcapaciteit" die in onze kwalitatieve bevindingen is geïdentificeerd.

We moeten luisteren. Zoals een jonge vrouw in onze focusgroep het mooi verwoordde: "In elk geval online kunnen we elkaar ondersteunen… kahit hindi kami magkakilala (zelfs als we elkaar niet kennen)."

Wanneer instellingen zwijgen, spreekt het internet. Onze verantwoordelijkheid is ervoor te zorgen dat het een taal spreekt van genezing, hoop en nauwkeurige informatie. – Rappler.com

Criselle Angeline C. Peñamante, MD, MA, MMSc, is afkomstig uit General Santos City en is een arts-wetenschapper gespecialiseerd in neurologische en psychiatrische klinische onderzoeken. Dit artikel is gebaseerd op haar scriptie voor de Master of Medical Sciences in Global Health Delivery (Klas van 2025) aan de Harvard Medical School; ze is vicepresident van Harvard Alumni for Mental Health; en medeoprichter en CMO van Emari Health (emari.ai).