این حقیقت زشت درباره حاکمان آمریکا در ایمیل‌های اپستین افشا شد

این‌گونه است که نماینده جمهوری‌خواه کنتاکی، توماس مسی، آخر هفته گذشته در ABC به سؤالی درباره نحوه برخورد رژیم ترامپ با پرونده‌های اپستین پاسخ داد:

طبقه اپستین. نه فقط افرادی که با جفری اپستین معاشرت می‌کردند یا زیرمجموعه‌ای که به دختران جوان آزار می‌رساندند. این دنیایی به هم پیوسته از مردان (عمدتاً) فوق‌العاده ثروتمند، برجسته، مستحق، خودپسند، قدرتمند و خودمحور است. دونالد ترامپ رئیس افتخاری آن است.

ترامپ هنوز روی دو میلیون و نیم پرونده نشسته که او و پم باندی منتشر نمی‌کنند. چرا؟ چون آن‌ها ترامپ و حتی بیشتر از طبقه اپستین را درگیر می‌کنند. پرونده‌هایی که تاکنون منتشر شده‌اند تصویر زیبایی ارائه نمی‌دهند.

ترامپ تاکنون ۱,۴۳۳ بار در پرونده‌های اپستین ظاهر شده است. حامیان میلیاردر او نیز عضو هستند. ایلان ماسک ۱,۱۲۲ بار ظاهر شده است. هوارد لوتنیک آنجاست. همچنین پیتر تیل حامی ترامپ (۲,۷۱۰ بار) و لزلی وکسنر (۵۶۵ بار). همچنین استیون ویتکوف، که اکنون نماینده ترامپ در خاورمیانه است، و استیو بنن، مشاور ترامپ (۱,۸۵۵ بار).

طبقه اپستین محدود به اهداکنندگان ترامپ نیست. بیل کلینتون یک عضو است (۱,۱۹۲ بار)، همچنین لری سامرز (۵,۶۲۱ بار). همچنین راید هافمن بنیانگذار LinkedIn (۳,۷۶۹ بار)، شاهزاده اندرو (۱,۸۲۱ بار)، بیل گیتس (۶,۳۸۵ بار) و استیو تیش، مالک مشترک نیویورک جاینتس (۴۲۹ بار).

اگر سیاست نیست، پس چه چیزی اعضای طبقه اپستین را به هم متصل می‌کند؟ این فقط ثروت نیست. برخی از اعضا به‌ویژه ثروتمند نیستند، اما آن‌ها به‌شدت متصل هستند. آن‌ها از برجستگی خود، از کسانی که می‌شناسند و کسانی که به تماس‌های تلفنی‌شان پاسخ می‌دهند، معامله می‌کنند.

آن‌ها راهنمایی‌های داخلی درباره سهام، حرکات ارزها، IPOها، مکانیزم‌های جدید اجتناب مالیاتی مبادله می‌کنند. درباره ورود به باشگاه‌های انحصاری، رزرو در رستوران‌های شیک، هتل‌های مجلل، سفرهای عجیب و غریب.

اکثر اعضای طبقه اپستین به دنیای کوچک و مستقل خود جدا شده‌اند، از بقیه جامعه منفصل شده‌اند. آن‌ها با جت‌های خصوصی یکدیگر پرواز می‌کنند. در خانه‌های مهمان و ویلاهای یکدیگر پذیرایی می‌کنند. برخی راهنمایی‌هایی درباره چگونگی تهیه داروهای خاص یا رابطه جنسی عجیب یا آثار هنری با ارزش مبادله می‌کنند. و البته، چگونگی انباشت ثروت بیشتر.

بسیاری به‌ویژه به دموکراسی اعتقاد ندارند؛ پیتر تیل (به یاد بیاورید، او ۲,۷۱۰ بار در پرونده‌های اپستین ظاهر می‌شود) گفته است که «دیگر باور ندارد که آزادی و دموکراسی سازگار هستند.» بسیاری ثروت خود را صرف انتخاب افرادی می‌کنند که دستورات آن‌ها را اجرا کنند. از این‌رو، آن‌ها از نظر سیاسی خطرناک هستند.

طبقه اپستین محصول فرعی اقتصادی است که طی دو دهه گذشته ظهور کرده است، که این نخبگان جدید مقادیر عظیمی از ثروت را از آن استخراج کرده‌اند.

این اقتصادی است که تقریباً هیچ شباهتی به اقتصاد آمریکای اواسط قرن بیستم ندارد. ارزشمندترین شرکت‌ها در این اقتصاد جدید کارگران کمی دارند زیرا چیزها تولید نمی‌کنند. آن‌ها طراحی می‌کنند. ایده خلق می‌کنند. مفاهیم می‌فروشند. پول جابه‌جا می‌کنند.

ارزش کسب‌وکارها در این اقتصاد جدید در کارخانه‌ها، ساختمان‌ها یا ماشین‌ها نیست. در الگوریتم‌ها، سیستم‌های عامل، استانداردها، برندها و شبکه‌های کاربری عظیم و خودتقویت‌کننده است.

به یاد می‌آورم که زمانی IBM ارزشمندترین شرکت کشور و از بزرگ‌ترین کارفرمایان آن بود، با حقوق و دستمزد در دهه ۱۹۸۰ نزدیک به ۴۰۰,۰۰۰ نفر. امروز، Nvidia تقریباً ۲۰ برابر ارزشمندتر از IBM آن زمان و پنج برابر سودآورتر (با تعدیل تورم) است، اما فقط کمی بیش از ۴۰,۰۰۰ نفر استخدام دارد. Nvidia، برخلاف IBM قدیمی، طراحی می‌کند اما محصولات خود را تولید نمی‌کند.

طی سه سال گذشته، درآمد Alphabet شرکت مادر Google ۴۳ درصد رشد کرده است در حالی که حقوق و دستمزد آن ثابت مانده است. درآمد Amazon به شدت افزایش یافته است، اما مشاغل را حذف می‌کند.

اعضای طبقه اپستین با سهام شرکت جبران می‌شوند. همان‌طور که سودهای شرکتی به شدت افزایش یافته، بازار سهام غرش کرده است. همان‌طور که بازار سهام غرش کرده، جبران خسارت طبقه اپستین به استراتوسفر رسیده است.

در همین حال، اکثر آمریکایی‌ها در اقتصاد قدیمی به دام افتاده‌اند که در آن به حقوق‌هایی که رشد نمی‌کنند و مشاغلی که کمیاب هستند وابسته‌اند. آن‌ها یک یا دو حقوق با فقر فاصله دارند. بانک فدرال رزرو نیویورک به تازگی گزارش داده است که نرخ بدهی وام مسکن برای خانوارهای کم‌درآمد در حال افزایش است.

مسکن مقرون‌به‌صرفه مشکلی نیست که برای طبقه اپستین پیش بیاید. همچنین نابرابری درآمد. همچنین از دست دادن دموکراسی ما. همچنین اثرات مضر رسانه‌های اجتماعی بر جوانان و کودکان.

وقتی بزرگ‌ترین طرفدار فناوری دره سیلیکون در کنگره - نماینده رو خانا (دموکرات-کالیفرنیا) - اخیراً حمایت خود از مالیات بر میلیاردرهای کالیفرنیا را اعلام کرد، تا به پر کردن خلأ ایجادشده توسط کاهش‌های ترامپ در Medicare و Medicaid (که به نوبه خود راه را برای دومین کاهش مالیاتی عظیم ترامپ برای ثروتمندان فراهم کرد) کمک کند، طبقه اپستین منفجر شد.

وینود خسلا، یکی از برجسته‌ترین شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر دره سیلیکون، با ارزش خالص تخمینی بیش از ۱۳ میلیارد دلار (و که ۱۸۲ بار در پرونده‌های اپستین ذکر شده اما دوست ترامپ نیست)، خانا را یک «رفیق کمونیست» نامید.

خسلا، به هر حال، برای عموم مردم به خاطر خرید ۸۹ جریب ملک ساحلی کالیفرنیا در سال ۲۰۰۸ به قیمت ۳۲.۵ میلیون دلار شناخته شده است، سپس تلاش کرد دسترسی عمومی به اقیانوس را با یک دروازه قفل‌شده و تابلوها مسدود کند. علی‌رغم از دست دادن رأی‌های متعدد دادگاه، از جمله درخواست تجدیدنظر دیوان عالی در سال ۲۰۱۸، او به اختلاف ادامه می‌دهد.

با کلاس نیست، اما، بگوییم، یک حرکت معمولی طبقه اپستین.

• رابرت رایش استاد بازنشسته سیاست عمومی در برکلی و وزیر کار سابق است. نوشته‌های او را می‌توان در https://robertreich.substack.com/ یافت. خاطرات جدید او، Coming Up Short، را می‌توان در هر کجا که کتاب بخرید، یافت. همچنین می‌توانید با سفارش کتاب در bookshop.org از کتاب‌فروشی‌های محلی در سطح ملی حمایت کنید