الگوی پاتوشی: اثر انگشت رمزنگاری که ساتوشی ناکاموتو را به ۱.۱ میلیون بیت‌کوین مرتبط می‌کند

TLDR:

• الگوی پاتوشی: محقق Sergio Lerner مقادیر ExtraNonce را در ۵۰,۰۰۰ بلاک بررسی کرد و یک شیب استخراج غالب را آشکار ساخت.
• استخراج کننده ارز دیجیتال پاتوشی در سال ۲۰۰۹ معادل ۱.۱ میلیون BTC جمع‌آوری کرد که ارزش آن بیش از ۱۱۵ میلیارد دلار است و ۱۶ سال است دست نخورده باقی مانده.
• پاتوشی عمداً نرخ هش خود را به ۵۰٪ محدود کرد تا سایر استخراج کنندگان ارز دیجیتال اولیه بتوانند به‌طور مستمر بلاک‌ها را برنده شوند.
• اگر این ذخیره خاموش جابه‌جا شود، بزرگ‌ترین تسویه دارایی منفرد در تاریخ بازار کریپتو را رقم می‌زند.

الگوی پاتوشی که بیش از یک دهه پیش شناسایی شد، همچنان یکی از بحث‌برانگیزترین یافته‌ها در تاریخ ارز دیجیتال بیت کوین است. در سال ۲۰۱۳، محقق Sergio Demian Lerner اولین بلاک‌های بیت کوین را تحلیل کرد و یک اثر انگشت منحصربه‌فرد استخراج را کشف نمود.

یافته‌های او به یک استخراج کننده ارز دیجیتال واحد اشاره داشت که ذخیره عظیمی از دوران اولیه را در اختیار داشت. آن استخراج کننده که بعداً «پاتوشی» نام گرفت، تقریباً ۱.۱ میلیون BTC جمع‌آوری کرد. این کوین‌ها تا به امروز دست نخورده باقی مانده‌اند و ارزشی بیش از ۱۱۵ میلیارد دلار دارند.

چگونه فیلد ExtraNonce یک استخراج کننده ارز دیجیتال غالب را افشا کرد

هر بلاک بیت کوین شامل یک فیلد داده کوچک به نام ExtraNonce است. استخراج کنندگان ارز دیجیتال هر بار که تلاش می‌کنند یک بلاک تولید کنند، این مقدار را افزایش می‌دهند. استخراج کنندگان مختلف بر اساس رفتار نرم‌افزاری خود، دنباله‌های متفاوتی از ExtraNonce تولید می‌کنند.

Lerner مقادیر ExtraNonce را در ۵۰,۰۰۰ بلاک اول بیت کوین ترسیم کرد. هنگامی که این مقادیر روی نمودار رسم شدند، شیب‌های مشخصی تشکیل دادند. هر شیب نشان‌دهنده فعالیت یک استخراج کننده ارز دیجیتال جداگانه بود.

یک شیب به‌وضوح از بقیه متمایز بود. این شیب در حدود ۲۲,۰۰۰ بلاک از ۳۶,۰۰۰ بلاک اول استخراج شده ظاهر شد. الگو در طول زمان زمان‌بندی ثابت و رفتار نرم‌افزاری یکسانی نشان داد.

همان‌طور که @0xSweep در X اشاره کرد: «کد استخراج ارز دیجیتال ساتوشی فیلد ExtraNonce را به شکلی متفاوت از هر استخراج کننده دیگری افزایش می‌داد — یک اثر انگشت ناخواسته که در خود کلاینت اصلی بیت کوین تعبیه شده بود.» مقایسه با تراکنش‌های شناخته‌شده مربوط به توسعه‌دهندگان اولیه مانند Hal Finney، جامعه رمزنگاری را به ربط دادن پاتوشی به Satoshi Nakamoto سوق داد.

آنچه الگوی پاتوشی درباره رفتار ساتوشی آشکار می‌کند

استخراج کننده ارز دیجیتال پاتوشی تلاش نکرد شبکه را به‌طور کامل تحت سلطه خود درآورد. در سال ۲۰۰۹، شبکه بیت کوین مشارکت‌کنندگان بسیار کمی داشت. سخت‌افزار ساتوشی در آن زمان عملاً کل شبکه بود.

با این حال، داده‌ها نشان می‌دهند که پاتوشی عمداً نرخ هش خود را به حدود ۵۰٪ از ظرفیت واقعی‌اش محدود کرد. این امر به سایر استخراج کنندگان ارز دیجیتال اجازه داد به‌طور مستمر بلاک‌ها را برنده شوند. این رفتار به یک تصمیم عمدی برای حمایت از مشارکت در شبکه اشاره دارد.

الگوی روشن/خاموش استخراج ارز دیجیتال نیز از یک ریتم روزانه انسانی پیروی می‌کرد. پاتوشی هر روز در ساعات مشابهی استخراج را متوقف می‌کرد، که بیشتر شبیه کسی بود که از یک فضای کاری شخصی کامپیوتر اجرا می‌کند تا یک تنظیمات صنعتی.

حدود فروردین ۱۳۸۹ (آوریل ۲۰۱۰)، الگوی پاتوشی به‌طور کامل از بلاکچین ناپدید شد. ساتوشی آخرین پیام عمومی خود را در فروردین ۱۳۹۰ (آوریل ۲۰۱۱) فرستاد و از آن زمان دیگر خبری از او نشده است. ۱.۱ میلیون BTC اکنون در حدود ۲۰,۰۰۰ آدرس جداگانه توزیع شده و ۱۶ سال است دست نخورده باقی مانده.

این ذخیره خاموش دو پیامد احتمالی برای بازار دارد. اگر کوین‌ها جابه‌جا شوند، بازار کریپتو با بزرگ‌ترین تسویه منفرد در تاریخ خود روبه‌رو خواهد شد. اگر هرگز جابه‌جا نشوند، عرضه در گردش واقعی بیت کوین عملاً کمتر از ارقام فعلی است.

The post Patoshi Pattern: The Cryptographic Fingerprint Linking Satoshi Nakamoto to 1.1 Million Bitcoin appeared first on Blockonomi.